اخبار سالمندان و بازنشستگان

logo-transparent

چند توصیه برای مراقبت از سالمندان مبتلا به زوال عقل

نگهداری از سالمندان مبتلا به زوال عقل یکی از سخت ترین مراحلی است که پرستاران و مراقبان این عزیزان می گذرانند، بنابراین لازم است که در همان ابتدای شروع مراقبت چند نکته را رعایت کنند.

به گزارش خبرنگار شادمان، دوست داشتن و مراقبت از فرد مبتلا به زوال عقل می تواند چالش برانگیز باشد. شاید این یکی از چالش برانگیزترین اتفاقاتی باشد که می توان تجربه کرد. هیچ کس نمی تواند پیش بینی کند که آیا عزیزانشان، به خصوص پدر یا مادر مبتلا به زوال عقل می شوند یا خیر و این بیماری در یک چشم به هم زدن اتفاق میفتد و بدون هشدار  دنیای ما را زیر و رو می کند.
بعد از این اتفاق است که مسئولیت های پیش روی ما به عنوان مراقب عزیزانمان جدید و متفاوت می شوند و همین کار را بسیار دشوار می کند.  ندانستن اینکه درگیر چه چیزی هستیم ترس در ما ایجاد می کند و باعث نگرانی ما در مورد آینده می شود. ما نه تنها برای خودمان بلکه برای عزیزانمان نیز نگران هستیم. در این میان تردید در مورد اینکه آیا مراقب خوبی هستیم یا نه، چیزی است که می تواند عزت نفس ما را از بین ببرد.
تعداد باورنکردنی سوال وجود دارد که روزانه ذهن ما را بمباران می کند. این که نمی دانیم چه مدت دیگر از عزیزمان مراقبت خواهیم کرد نیز بزرگترینشان است.

 

 

بنابراین ما دچار عدم اطمینان می شویم از جمله اینکه بهترین راه برای کمک کجا، چه زمانی و چگونه وجود دارد. این عدم اطمینان ها با احساس گناه برای از دست دادن روحیه ما به همراه آرزوی پایان یافتن این روزها ما را آزرده خاطر میکند.
همه می دانیم که مراقبت از فرد مبتلا به زوال عقل طاقت فرسا و پیچیده است. اغلب اوقات، وقتی عزیز ما اصرار دارد که دوش نگیرد یا اصرار به ادامه رانندگی دارد، یا اینکه ما را مقصر اتفاقات می داند، احساس غرق شدن در ما بوجود می آورد.
ممکن است این موضوع که دائمدرصدد اصلاح رفتار عزیزانمان باشیم و بخواهیم آنها را متقاعد به انجام کاری کنیم بسیار سخت باشد و درست در همان زمان متوجه می شویم که چگونه روابط ما با دیگران از بین می رود.
 ناگهان به ما یادآوری می شود که گویی تازه اعلان یادآوری برنامه را دریافت کرده ایم و اینکه دیگر برای چیزهایی که با انها سرگرم می شویم و لذت می می بریم وقت نداریم. احساس ناامیدی و افسردگی همزمان با مراقبت از عزیزانی که زوال عقل دارند منطقی نیست و باید کاری کنیم. اما چه کاری؟

 

 

بهترین راه این است که برای کمک به عزیزانمان ابتدا خودمان را بهتر کنیم. باید بدانیم و به خود دیکته کنیم که در هر شرایطی ما تمام تلاش خود را به بهترین شکل کرده ایم و از این بابت نباید تاسف بخوریم.
انجام بهترین کار ما نیاز به کنجکاوی مداوم و تعهد به پذیرفتن عادت باز نگه داشتن ذهنمان دارد. چند وقت یکبار خودمان را می زنیم؟ در این میان چقدر ازخودمان انتقاد می کنیم؟ این انتقادها سازنده هستند یا مخرب؟
توصیه می شود زیاد به صدای داخل ذهنتان که دائم از شما انتقاد می کند گوش ندهید و در عوض حرف های دیگر عزیزانتان را که از شما تشکر می کنند بشنوید.
این کار دیدگاه ما نسبت به خودمان را نیز تغییر می دهد و از بدترین منتقد خود به حامی تبدیل می شویم.
معروف است که ناپلئون گفته: «کسی که هرگز اشتباه نمی کند هرگز کاری هم نخواهد کرد». مطمئناً ما به عنوان مراقب یکی از عزیزان مبتلا به زوال عقل، اشتباهات زیادی خواهیم کرد. اشتباه کردن روشی است که ما کیفیت افرادی که هستیم و چگونگی مراقبت از آنها را ارتقا می دهیم.

 

بیشتر بخوانید:
زوال عقل را دریابید

 

با خودخوری و انتقاد از عملکرد خودمان تنها روحیه خود را از دست می دهیم، بهتر است از اشتباهات درس گرفته و هر روز اقداماتی بهتر از دیروز انجام دهیم. باید نگاه مثبتی داشته باشیم تا عزیزانمان را تا حد ممکن آرام و شاد نگه داریم.
برای بهبود خود و عزیزانمان باید نکات اساسی را در مورد این بیماری تشخیص دهیم. با تعهد به درک عزیزان ما به طور هدفمند می خواهند با ما اختلاف نظر داشته و یا مجادله کنند، می توانیم گفتگوی خود با انها را  بهبود ببخشیم. بنابراین درک کنیم که آنها به ععلت بیماری که دارند اینگونه رفتار می کنند و هیچ کدام از رفتارها با قصد و نیت نیست.
عزیزان ما نه انکار می کنند و نه لجبازی می کنند آنها “کمبود آگاهی یا کم بصیرت” دارند. این حالت “آنوسوگوزیا” نامیده می شود. “آنوزوگنوزیا” به عدم آگاهی فرد از نقص حرکتی، بینایی یا شناختی خود اشاره دارد. از آنجا که آنها توانایی آگاهی از مشکل مغزی خود را ندارند ما را دشمنی می دانند که مانع انجام آنچه می خواهند می شویم.
 بیشتر بخوانید:
عوامل زوال عقل کدامند؟
چگونه رفتار کنیم؟
اول از همه هیچگاه نقاط ضعف آنها را برجسته نکنید. عزیزان ما با زوال عقل قادر به عقب نشینی نیستند و از دید روشن به هیچ یک از عوامل نگاه نمی کنند.
همچنین کنار گذاشتن مشاجره، اصلاح یا استدلال با عزیزان مبتلا به زوال عقل می تواند به ما این امکان را بدهد که راه جدیدی از برقراری ارتباط با آنها را پیدا کنیم.
بخاطر داشته باشید که خوشبختی به نحوه برخورد دیگران با ما مرتبط است و می تواند به ما در حفظ آرامش کمک کند. یادگیری برقراری ارتباط جدید با عزیزان احساس جدید به ما می دهد و به بهبود شرایط کمک می کند.
قبل از اصلاح عزیزانمان یادمان باشد که یک قدم به عقب برگردیم و از خود بپرسیم که آیا می توانیم از احساس بد عزیزانمان جلوگیری کنیم؟ آیا اصلاح آنها ضروری است؟
بیش از احتمال بهتر است که این انرژی را صرفه جویی کرده و آن را به سمت چیز مهم تری بکشید. بگذارید از خود بپرسیم، آیا ساده تر است که فقط با آنها موافقت کنیم تا دیگر باعث نگرانی و درد آنها نشویم؟ توافق یا دروغ گفتن به خاطر منافع ذهنی عزیزانمان ، نوعی دلسوزی است. به نوعی با انها به مانند کودکان رفتار کنیم و در ظاهر با آنچه می خواهند انجام دهند موافقت کنیم.
 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *