اخبار سالمندان و بازنشستگان

logo-transparent

کلیشه‌ زدایی از بازنشستگی در ذهن‌ها باقی مانده

محمدآقازاده | وقت آن رسیده که از واژه بازنشسته کلیشه‌زدایی کنیم، کلیشه‌ای که عینیتش را از دست داده، ولی همچنان در ذهن‌ها باقی مانده است. این کلیشه چه روایتی از این قشر به‌دست می‌دهد، خیلی راحت به ما می‌گوید بازنشسته، پیرمرد یا پیرزنی غرغرو یا خوش‌اخلاقی است که درآمد مکفی‌ دارد. تنها دغدغه‌اش اوقات‌فراغت بی‌پایان است یا سرش به نوه‌ها گرم است یا در پارک با هم‌سن‌های خود در روالی تکراری و بی‌وقفه خاطراتش را تکرار می‌کند و می‌خواهد ثابت کند دوره آن‌ها چیز دیگری بود و لابد جوان‌ترها سخت‌کوشی و جان‌سختی آن‌ها را ندارند. در جامعه‌ای که حتی کودکان از شدت افسردگی، پیر شده‌اند، بازنشسته‌ها مجبورند برای جبران کسر حقوق‌شان و کمک به فرزندان‌شان، کار پیدا کنند تا از پَسِ مخارج زندگی بر آیند و در اکنونیت ابدی به سر ببرند و تا لحظه مرگ، کار کنند. اما این تصویر واقعی هم در دو، سه ماه اخیر با افزایش نرخ ارز، رنگ باخت. آن‌ها در روز روشن می‌بینند دوسوم درآمدشان پودر شد و تازه دل‌نگران همان یک‌چهارم باقی‌مانده‌اند که از دست نرود. بازنشسته‌ها اگر ارثیه‌ و ثروتی تضمین‌کننده پیشاپیش نداشته باشند، حاصل سی سال سرمایه‌گذاری‌شان در سازمان‌های بازنشستگی را از دست رفته می‌بینند. در ضمن در روزهایی که به‌خاطر رکود تورمی، سیل بزرگ بیکاران به جامعه تزریق می‌شود آن‌ها کمتر امکان کاریابی و حتی مسافرکشی می‌یابند مگر آنکه خواهان حقوق خیلی پایین باشند. با پراید چهل میلیونی چطور می‌توان مسافرکشی کرد در حالی که حتی جواب‌گوی نرخ استهلاک خودرو هم نمی‌شود. اگر این وضع ادامه یابد آن‌ها تبدیل به نیروی اجتماعی می‌شوند که هیچ چیز برای از دست‌‌دادن ندارند و این خیلی ناعادلانه است.‌می‌ماند گفتن این نکته؛ مراسم مختلفی در روز کرامت بازنشسته‌ها توسط سازمان تامین‌اجتماعی گرفته می‌شود. مدام اخبارِ دادن وام و فرستادن بازنشسته‌ها به سفرهای زیارتی و سیاحتی را می‌خوانم و از خود می‌پرسم این امتیازبگیران با چه مکانیزمی انتخاب می‌شوند. این رانت حداقلی چطور توزیع می‌شود. شش سال است که بازنشسته سازمانم و بسیاری از مدیران سازمان را می‌شناسم و آن‌ها هم من را می‌شناسند. به‌عنوان یک ذی‌نفع قول می‌دهم نه هرگز وام بگیرم و نه از یارانه سفر استفاده کنم، ولی حق دارم خواهان شفاف‌سازی موضوعی باشم که حق من است و تا گرفتن جواب، دست از پیگیری برنخواهم داشت. باید بفهمم چگونه این افراد انتخاب می‌شوند و بقیه حتی حق انتخاب‌شدن را ندارند. باید خطوط ناروشن این تبعیض در روشنایی آفتاب قرار  بگیرد. منبع:‌ آتیه‌نو

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *