اخبار سالمندان و بازنشستگان

logo-transparent

نوروپاتی دیابتی چیست؟ + ۴ نوع اصلی این بیماری

نوروپاتی دیابتی

بیماری نوروپاتی دیابتی در سالمندان را بیشتر بشناسید تا در نگهداری از سالمندان، با دانش بیشتری عمل کنید.

به گزارش شادمان، نوروپاتی دیابتی نوعی آسیب عصبی است که در صورت ابتلا به دیابت ایجاد می شود. قند خون بالا (گلوکز) می تواند به اعصاب سراسر بدن آسیب برساند. نوروپاتی دیابتی اغلب به اعصاب ساق پا آسیب می رساند.

بسته به اعصاب آسیب دیده، علائم نوروپاتی دیابتی می تواند از درد و بی حسی در پاها گرفته تا مشکلات دستگاه گوارش، دستگاه ادراری، عروق خونی و قلب متغیر باشد. برخی افراد علائم خفیفی دارند.

نوروپاتی دیابتی یک عارضه جدی دیابت است که ممکن است تا ۵۰ درصد افراد دیابتی را درگیر کند. اما اغلب می توانید از نوروپاتی دیابتی جلوگیری کرده یا سرعت پیشرفت آن را کاهش داد.

علائم نوروپاتی دیابتی

چهار نوع اصلی نوروپاتی دیابتی وجود دارد. ممکن است بیمار یک نوع یا چند نوع نوروپاتی داشته باشد.

۱٫ نوروپاتی محیطی

این نوع نوروپاتی شایع ترین نوع نوروپاتی دیابتی است. ابتدا روی پاها و سپس دست ها و بازوها تأثیر می گذارد. علائم و نشانه های نوروپاتی محیطی اغلب در شب بدتر است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

بی حسی یا کاهش توانایی در احساس درد یا تغییرات دما

احساس سوزن سوزن شدن

درد یا گرفتگی شدید عضلات

افزایش حساسیت به لمس- برای برخی از افراد حتی وزن ملحفه می تواند دردناک باشد

مشکلات جدی پا، مانند زخم، عفونت و درد استخوان و مفاصل

نوروپاتی دیابتی

۲٫ نوروپاتی اتونومیک

سیستم عصبی خودمختار قلب، مثانه، معده، روده ها، اندام های جنسی و چشم را کنترل می کند. دیابت می تواند بر اعصاب هر یک از این مناطق تأثیر بگذارد و احتمالاً باعث موارد زیر می شود:

عدم آگاهی از سطح پایین قند خون (عدم آگاهی هیپوگلیسمی)

مشکلات مثانه یا روده

تخلیه آهسته معده (گاستروپارزی)، باعث تهوع، استفراغ و از دست دادن اشتها می شود

تغییراتی در نحوه تنظیم چشمان  از روشن به تیره

کاهش پاسخ جنسی

۳٫ نوروپاتی پروگزیمال

این نوع نوروپاتی – که آمیوتروفی دیابتی نیز نامیده می شود- اغلب بر اعصاب ران، باسن یا پاها تأثیر می گذارد. همچنین می تواند ناحیه شکم و قفسه سینه را تحت تاثیر قرار دهد. علائم معمولاً در یک طرف بدن هستند، اما ممکن است به طرف دیگر نیز سرایت کنند. ممکن است عوارض زیر مشاهده شود :

درد شدید در ناحیه ران  یا باسن

عضلات ضعیف و کوچک شده  در انتهای ران

مشکل در بلند شدن از حالت نشسته

درد شدید معده

۴٫ مونونوروپاتی (نوروپاتی کانونی)

دو نوع مونونوروپاتی وجود دارد – جمجمه ای و محیطی. مونونوروپاتی به آسیب یک عصب خاص اشاره دارد. شروع آنها عموماً حاد و ناگهانی به همراه درد است .

معمولاً در عرض ۶-۸ هفته بهبود می یابد. این نوروپاتی ها در اثر انسداد عروق ایجاد می شوند و ممکن است منجر به موارد زیر شود:

مشکل در تمرکز یا دوبینی

درد پشت یک چشم

فلج در یک طرف صورت (فلج بل)

بی حسی یا سوزن سوزن شدن در دست یا انگشتان دست، به جز (انگشت کوچک)

بهتر است سالمند مبتلا به این نوع نوروپاتی تحت مراقبت و حمایت اطرافیان خود زندگی نماید و در صورت لزوم از پرستار بیمار یا پرستار سالمند در منزل استفاده کند.

زمان مراجعه به پزشک

لازم است مراقبان سالمند در صورت مشاهده علایم زیر در سالمند سریعا با پرشک او تماس حاصل نمایند :

– بریدگی یا زخم پای شما که عفونت کرده است یا بهبود نمی یابد

– سوزش، سوزن سوزن شدن، ضعف یا درد در دست یا پا که باعث اختلال در فعالیت های روزانه یا خواب می شود

– تغییر در هضم، ادرار یا عملکرد جنسی

– سرگیجه و غش کردن

نوروپاتی دیابتی

مدیریت قند خون

متخصصان توصیه می کنند افراد مبتلا به دیابت حداقل دوبار در سال آزمایش A1C انجام دهند. این آزمایش متوسط ​​قند خون  را در دو تا سه ماه گذشته تخمین می زند.

اهداف A1C برای بسیاری از بزرگسالان، A1Cکمتر از ۷ s را توصیه می کند. اگر سطح قند خون  بالاتر از این هدف باشد، ممکن است بیمار نیاز به اعمال تغییراتی در مدیریت روزانه داروها یا رژیم غذایی خود داشته باشد.

فرد دیابتی در صورت ناتوانی و سالمندی می تواند از یک پرستار بیمار در منزل کمک بگیرید و دستورات پرشک را با حمایت پرستار اجرا نماید تا از بروز مشکلات جدی تر پیشگیری نماید.

مراقبت از پا

هر روز پاهای خود را چک کنید. علایمی مانند تاول، بریدگی، کبودی، ترک خوردگی، قرمزی و تورم را جدی بگیرید. از آینه استفاده کنید یا از پرستار بیمار یا یکی از اعضای خانواده خود بخواهید تا قسمت هایی از پای شما را که به سختی قابل مشاهده هستند، بررسی کند.

پاهای خود را مرطوب کنید. این کار به جلوگیری از ترک خوردن پا کمک می کند. اما بین انگشتان پای خود لوسیون استفاده نکنید، زیرا ممکن است باعث رشد قارچ شود.

کفش های بالشتکی و نرم بپوشید که به اندازه پاهای شما باشند. برای محافظت از پاها همیشه کفش بپوشید و از پوشیدن دمپایی و کفش های روباز اجتناب نمایید.

 

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *