اخبار سالمندان و بازنشستگان

logo-transparent

هشدار! خطر در کمین آنهایی که تنها خاطرات خوش را به یاد می آورند

به گفته محققان دانشگاه کالیفرنیا، افرادی که به جای خاطرات خنثی یا منفی، خاطرات مثبت را به یاد می آورند، ممکن است در معرض خطر از دست دادن حافظه باشند.

به گزارش خبرنگار شادمان، مایکل یاسا، دانشیار نوروبیولوژی و رفتار و عصب شناسی و همکارانش در تحقیقی که نتایج ان در مجله «یادگیری و حافظه» منتشر شده است به این موضوع پرداخته اند که افرادی که تنها خاطرات خوش را به یاد می آورند، در خطر از دست دادن حافظه قرار دارند.
مطابق نتایج این تحقیق ممکن است این اتفاق در ابتدای روند از دست دادن حافظه رخ داده باشد اما می تواند زنگ خطری برای افراد باشد.
تیم تحقیق شامل استفانی لیال ، که اخیراً دکترای خود را در UCI گرفته و جسیکا نوچه ، متخصص تحقیقات بالینی در آزمایشگاه یاسا بوده است.
با تجزیه و تحلیل نتایج ، محققان دریافتند که افراد مسن با عملکرد پایین “اثر مثبت” یا تمایل به یادآوری اطلاعات مثبت را دارند. با این حال ، این امر به هزینه حفظ مواد خنثی انجامید. از طرف دیگر افراد مسن با عملکرد بالا می توانند بیشتر از داستانهای خنثی و به ازای حفظ جزئیات مثبت به یاد بیاورند.

 

بیشتر بخوانید:
بیماری آلزایمر چیست؟

 

نشانه های از دست رفتن حافظه

از دست دادن حافظه نشانه اصلی آلزایمر است. نشانه اولیه این بیماری معمولاً این است که فرد در به خاطر سپردن وقایع یا مکالمات اخیر به زحمت می‌افتد. با پیشرفت بیماری، اختلالات حافظه بدتر و علائم دیگری ایجاد می‌شود.
در ابتدا ممکن است فرد مبتلا به آلزایمر از داشتن مشکل در به خاطر سپردن چیز‌ها و سازماندهی افکار خود آگاهی کامل داشته باشد. در این مرحله ممکن است یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستانش متوجه شوند که علائم در حال وخیم شدن هستند.
تغییرات مغزی که در اثر ابتلا به آلزایمر شکل می‌گیرند می‌توانند منجر به مشکلات زیر شوند:

حافظه
البته هر کسی در برخی مواقع دچار افت حافظه می‌شود. طبیعی است فراموش کنید، سوییچ ماشین را کجا گذاشته اید یا اسم یکی از آشنا‌ها و یا دوستانتان را فراموش کنید. اما باید بدانید که حافظه بیمار آلزایمری دائما مختل می‌شود و این ضعف، بر توانایی عملکرد در محل کار یا خانه‌شان تأثیر می‌گذارد.

 

بیشتر بخوانید:
۵ علامت واضح آلزایمر

 

افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است:
 حرف‌ها و سوالات را بار‌ها و بار‌ها تکرار کنند؛
 مکالمات، قرار‌ها یا رویداد‌ها را فراموش کنند و بعداً آن‌ها را به خاطر نیاورند؛
 مرتباً در حال جابه‌جایی وسایل هستند و اغلب آن‌ها را در مکان‌های غیر منطقی قرار می‌دهند؛
 در مکان‌های آشنا گم می‌شوند؛
 سرانجام حتی نام اعضای خانواده و اشیاء روزمره را فراموش می‌کنند؛
 در یافتن کلمات صحیح برای شناسایی اشیاء، بیان افکار یا شرکت در گفتگو‌ها مشکل دارند.

تفکر و استدلال
یکی دیگر از علائم و نشانه‌های آلزایمر مشکل در تفکر و استدال است. این بیماران در تمرکز و تفکر خصوصاً در مورد مفاهیم انتزاعی مانند اعداد مشکل دارند.
انجام دادن همزمان کار‌ها برایشان دشوار است و ممکن است مدیریت امور مالی، پرداخت چک و قبض را به موقع انجام ندهند. این مشکلات ممکن است به عدم توانایی در تشخیص و سر و کار داشتن با اعداد مرتبط باشد.

 

بیشتر بخوانید:

 

قضاوت و تصمیم گیری
بیماران مبتلا به آلزایمر توانایی تصمیم گیری و داوری مناسب در شرایط روزمره را از دست می‌دهند. به عنوان مثال فرد ممکن است در تعاملات اجتماعی منزوی‌تر شود و یا لباس‌هایی بپوشد که برای آب و هوای موجود نامناسب باشد. همچنین تشخیص اینکه غذا چه مقدار باید بپزد و یا رانندگی برایشان ممکن است به تدریج دشوارتر شود. برنامه ریزی و انجام کار‌هایی که قبلاً انجام می‌دادند
با پیشرفت این بیماری، فعالیت‌های روزمره‌ای که به طی کردن مراحل پی در پی نیاز دارند، مانند برنامه ریزی و پختن غذا و یا انجام بازی همیشگی برای آن‌ها مشکل‌تر می‌شود. در نهایت افراد مبتلا به آلزایمر پیشرفته، ممکن است حتی نحوه انجام کار‌های معمولی مانند لباس پوشیدن و حمام کردن را فراموش کنند.

تغییر در شخصیت و رفتار
تغییرات مغزی که طی بیماری آلزایمر رخ می‌دهد، می‌تواند بر خلق‌وخو و رفتار‌ها تأثیر بگذارد. ممکن است فرد مبتلا به آلزایمر مشکلات زیر را تجربه کند:

 

 

 افسردگی؛
 بی تفاوتی؛
 منزوی شدن؛
 نوسانات خلقی؛
 عدم اعتماد به دیگران؛
 تحریک پذیری و پرخاشگری؛
 تغییر در عادات خواب؛
 سرگردانی؛
 بروز احساساتی که در حالت عادی بیان نمی‌شدند؛
 هذیان گفتن، مثلا اعتقاد به دزدیده شدن چیزی؛
 
از دست دادن مهارت‌ها
البته بسیاری از مهارت‌های مهم حتی در صورت بدتر شدن علایم بیماری هم از یاد فرد بیمار نمی‌روند. مهارت‌های حفظ شده ممکن است شامل خواندن یا گوش دادن به کتابها، گفتن داستان و یادآوری مجدد برخی خاطرات، خوانندگی، گوش دادن به موسیقی، رقصیدن، نقاشی و یا انجام کار‌های هنری باشد.

این مهارت‌ها بیشتر از سایر مهارت‌ها در خاطر افراد باقی می‌مانند، زیرا توسط بخش‌هایی از مغز که در ادامه بیماری تحت تأثیر قرار می‌گیرند کنترل می‌شوند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *