اخبار سالمندان و بازنشستگان

logo-transparent

ترس از پیری را کنار بگذارید؛ لذت ببرید

متأسفانه ما آنقدر افسوس روزگار از دست رفته را می خوریم که فراموش می کنیم از دوره ای که در آن هستیم لذت ببریم. فراموش نکنید که گذشته، دیگر باز نمی گردد بنابراین از دوره کهولت سن که خیلی ها آن را نمی توانند تجربه کنند، لذت ببریم. اما چگونه؟

به گزارش خبرنگار شادمان، بیشتر مردم تصور می کنند از دست دادن کودکی چقدر مهم است و دائم تأسف آن را می خورند اما نمی دانند که باید در حال زندگی کنند و از هر سنی که هستند باید لذت ببرند.
ما معمولا آن قدر سرگرم خوردن افسوس گذشته می شویم که از حال و زندگی فعلی مان غافل می شویم و چند سال بعد با ورود به دوره ای جدید افسوس همان دوره را می خوریم.
چه شما اعتقاد داشته باشید که ما یک یا چند دوره زندگی داریم چه نه، این زندگی همیشه که با تولد و نوزادی آغاز می شود و سپس از کودکی به نوجوانی، جوانی، میانسالی و سالمندی می رسد، با ماست.
هر چه سن ما بالاتر می رود، به این معناست که ما فرصت بیشتری برای زندگی داشتیم و می توانیم لذت بیشتر ببریم. کهولت سن اتفاق بسیار نادری است که برای همه رخ نمی دهد اما تقریبا همه دوره کودکی را تجربه می کنند.
این مسأله پیری را بسیار خاص می کند اما متأسفانه بسیاری از ما بیش از حد مشغول ترس از پیر شدن هستیم و از زیبایی ترین مرحله زندگی خود غافل می شویم.
مطمئناً کهولت سن معایب خود را دارد اما هر سنی مزایا و معایبی دارد. تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که هدف خود را مراقبت از خودمان قرار دهیم.
زندگی بدون سختی فقط زنده مانی است. مشکلات همواره جزئی جدایی ناپذیر از زندگی انسانها بوده اند، هستند و خواهند بود. هیچ انسانی وجود ندارد که مشکلی نداشته باشد. انسان در هر دوره سنی با مشکلات خاصی روبه روست و به خاطر همین مشکلات است که به توانایی های خویش پی می برد. مشکلات از لحظه تولد انسان با او متولد می شوند و تا آخرین لحظه نیز وجود دارند اما چه باک! مشکلات از نظر یک شخص میانسال آزمایشی الهی برای سنجش ایمان و استقامت است بنابراین استرس کمتری در این شخص وجود دارد در حالی که یک جوان به چشم بدبختی و دردسر به آن نگاه می کند. مشکلی که از نظر یک شخص جوان فلاکت و بدبختی دیده می شود از نظر یک فرد میانسال این طور نیست و با خنده با آن برخورد می کند. شخص میانسال به علت تجربه فراوانی که دارد می داند به تعداد مشکلاتی که بر روی کره زمین وجود دارد راه حل هایی نیز وجود دارد و به جای انتقاد از شرایط موجود به دنبال راه حلی برای حل مشکل می گردد در حالی که اشخاص جوان به علت نداشتن تجربیات کافی، جرأت رو در رو شدن با مشکلات بزرگ را ندارند.
در میانسالی دری از درهای الهی باز می شود و انسان به یک پیروزی بزرگ معنوی دست می یابد. در زندگی لحظاتی وجود دارد که چشمهای انسان حالت دیگری به خود می گیرند و محیط پیرامون خود را به صورت دیگری می بینند. این انسان دیگر انسان خودبین و خودخواه دیروز نیست بلکه انسانی است که به آرمانهای انسانی احترام می گذارد. انسان در این سن موفق می شود غرور را در خود نابود کند و حس انسان دوستی که یک خصوصیت مثبت اخلاقی است را جایگزین آن کند.
در این سن دیگر کسی زیاد به خودش فکر نمی کند بلکه حس انسان دوستی در اشخاص بیشتر می شود. وقتی یک پدر می شنود که در شهری زلزله آمده همانند یک جوان (که مسئولیت یک خانواده را به عهده ندارد) بی تفاوت از کنار این خبر نمی گذرد، چرا که می داند تهیه مخارج یک خانواده در حالت عادی که سرپناهی برای آنها وجود دارد مشکل است چه برسد به این که این سرپناه هم از بین رفته باشد. شباهت جوانی و میانسالی مانند شباهت آینه و پنجره است. آینه و پنجره هر دو از شیشه درست شده اند، اما در آینه لایه نازکی از نقره در پشت شیشه قرار گرفته و در آن چیزی غیر از خود شخص دیده نمی شود. وقتی که این دو شیء شیشه ای را با هم مقایسه می کنیم به این نتیجه می رسیم که وقتی شیشه فقیر باشد دیگران را می توان از پشت آن دید و نسبت به آنها احساس محبت کرد اما وقتی از نقره (یعنی غرور) پوشیده می شود تنها خودش را می بیند. انسان در میانسالی صاحب شجاعتی می شود که به کمک آن می تواند آن لایه نقره ای را از جلوی چشمهایش بردارد تا بتواند دیگران را هم ببیند.

همه می ‌دانیم که روزی بازنشسته خواهیم شد، پس چه بهتر که از قبل و از زمانی که مشغول به کار و فعالیت هستیم برای دوران بازنشستگی خود و کسب رضایت در آن دوران برنامه ‌ریزی کنیم. دوران بازنشستگی می ‌تواند دورانی مفید و عالی باشد، فقط اگر کمی به آن فکر کرده و برای آن طرحی داشته باشیم. به عنوان مثال می‌ توانیم از سال ‌ها پیش از بازنشستگی به مواردی فکر کنیم که می ‌شود در دوران فراغت به آنها پرداخت؛ کارهایی که در این روزها هیچ وقت فرصتش را نداشته و نداریم. مثل برخی سفرها؛ دیدن نوه‌ای که سال ‌هاست ندیدیمش تا رسیدگی به باغچه خانه و گلدان ‌ها، نقاشی و ده ‌ها کار دیگر که همه راه‌ هایی برای پر کردن اوقات بیکاری ما هستند. همچنین می‌ توانیم و باید برای خود سرگرمی ایجاد کنیم، بخصوص سرگرمی‌ هایی که نیاز به فعالیت شدید نداشته باشند، مانند مطالعه کردن، دیدن فیلم، جمع ‌آوری بعضی از اشیا و داشتن یک کلکسیون کوچک و… حتی می ‌توانیم از این راه منبع درآمدی نیز برای خود ایجاد کنیم مثلاً با خیاطی کردن، آشپزی، آموزش دروس و….

همچنین شرکت در فعالیت ‌های اجتماعی نیز می ‌تواند به کمک ما بیاید و تنهایی ما را کم کند.

ما می‌ توانیم در تعاونی‌ های محلی مشغول به کار شویم یا ساعاتی را در یکی از کتابخانه‌ ها فعالیت کنیم. این قبیل امور آنقدر برای سنین سالمندی سودمند هستند که نباید خود را درگیر مسائلی مانند دستمزد و حقوق آنها کرد.

در اجتماع حضور داشته باشید

از آنجا که انسان موجودی اجتماعی است، فکر و جسم او با زندگی اجتماعی و بودن در اجتماع به رشد و بلوغ می‌ رسد و تداوم آن باعث زنده ماندن و سلامت روح می‌شود. پس برای داشتن زندگی سالم باید در فعالیت‌ های اجتماعی و گروهی شرکت کنیم. افراد مسن نیز برای حفظ سلامت و کیفیت زندگی باید زندگی ای اجتماعی داشته باشند. در این روابط اجتماعی شانس آشنایی با افراد سالمند دیگر را به دست آورده و می ‌توانند گروه‌ هایی با سلیقه یکسان و یا حداقل نزدیک به هم تشکیل دهند. همچنین یکی از مهم ‌ترین فواید این شیوه زندگی این است که زندگی فعالانه اجتماعی، قوه فیزیکی و ذهنی افراد را به صورت فعال حفظ می ‌کند.

به عبارت دیگر، این نوع زندگی، فرد کهن سال را از بسیاری بیماری‌ های روحی و فراموشی ‌ها مصون داشته و زمینه فعالیت بیشتر و بهتر وی را فراهم می‌ کند.
سالمند

وعده ‌های غذایی مناسبی برای خود انتخاب کنید

داشتن رژیم غذایی متناسب و متعادل برای افراد سالمند بسیار مهم و حیاتی است. چرا که این شیوه تغذیه، سلامتی را حفظ کرده و مقاومت بدن را در مقابل بیماری‌ ها افزایش می ‌دهد. معمولا بهتر است که در این سنین از مقدار مناسبی میوه و سبزیجات و گوشت و ماهی کم چرب استفاده شود. همچنین نباید از یاد ببریم که در سنین پیری، سیستم ایمنی بدن ضعیف می ‌شود پس برای حفظ و پشتیبانی آن باید غذاهایی مقوی (البته با توجه به قدرت دستگاه گوارش هر فرد) مصرف کرد. همچنین شاید مصرف برخی از انواع غذاها که احتیاج به جویدن دارند در این سال‌ طی ها سخت باشد پس باید مطابق نیازهای بدن برنامه غذایی مناسب تعریف شود. در ضمن با توجه به همان نکته ضعف سیستم ایمنی در کهنسالی، باید سعی کنیم که غذاهای مانده (بیش از یک روز مانده) را مصرف نکنیم تا مبادا دچار مسمومیت غذایی شویم.

از خانه بیرون بزنید

باید سعی کنیم که فعالیت خود را خیلی کاهش ندهیم. پیاده روی تمرینی عالی برای بهبود زندگی است. این ورزش آرام و دلپذیر اگر در یک پارک محلی صورت پذیرد که در هنگام قدم زدن با تماشای گل و گیاه و درختان نیز همراه شود، بسیار ارزشمند است. اگر می‌ توانیم خوب است که از لوازم ورزشی نصب شده در پارک ‌ها (در حد توان خود) استفاده کنیم. همچنین اگر می‌ خواهیم جایی برویم، بهتر است پیاده‌ روی کنیم؛ یا اگر مسیر طولانی است از وسایل نقلیه عمومی استفاده کرده و مقداری از راه (به عنوان مثال دو ایستگاه اتوبوس) را نیز پیاده طی کنیم. ولی باید بسیار در عبور از عرض خیابان احتیاط کرد و حتماً از خطوط عابر پیاده استفاده کنیم. همچنین می‌ توانیم از فامیل، دوستان و یا آشنایان خود کمک بخواهیم تا در پیاده ‌روی ‌ها ما را همراهی کنند.

تغییرات طبیعی مرتبط با سن را بپذیرید

مانند هر دوره‌ای از عمرمان، در این سن و سال نیز به قطع و یقین، شرایط بدنی ما تغییر می ‌کند. تغییر شرایط ممکن است در هر سنی همراه با مشکلات خاصی باشد ولی طبیعی است. ولی اگر در این شرایط به مشکل خاصی برخوردید (چه در مفاصل، چه در دستگاه گوارش، چه در سیستم تنفس و…) که فعالیت ‌های شما را کاهش می ‌دهد حتماً با یک متخصص مشورت کنید.

سال ‌های سالمندی شاد و همراه با سلامتی برای شما آرزومندیم.

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *