اخبار سالمندان و بازنشستگان

logo-transparent

سپردن نوه به پدربزرگ و مادربزرگ و نکات مهمی که باید بدانید

این روزها که والدین هر دو شاغل هستند و به علت شیوع کرونا نیز مهدکودک ها تعطیل شده اند، والدین فرزندان خود را نزد پدربزرگ و مادربزرگ قرار می دهند.

در زندگی پر از مشغله امروز، بسیاری از والدین، به خصوص والدین جوان، فرصت کافی برای گذراندن وقت با کودک خود ندارند. بسیاری از خانم ها شاغل یا دانشجو هستند یا در کلاس هایی شرکت می کنند که نمی توانند فرزندشان را همراه خود ببرند.
آقایان هم که تکلیفشان مشخص است: کار و کار. گاهی حتی قبل از این که کودک بیدار شود از خانه بیرون می روند و زمان خواب کودک از کار برمی گردند. 
در طول روز، شاید حتی فرزند خود را نبینند. می ماند فقط روزهای تعطیل که هزار و یک کار دیگر هم برای انجام دادن دارند. حتی پدرانی که فرصت بیشتری دارند هم باز به طور معمول نمی توانند بیش از نیمی از روز را با فرزند خود باشند.
اما کودکان همچنان به توجه و مراقبت نیاز دارند. والدین اما راه حلی برای این معضل پیدا کرده اند، خانه پدربزرگ و مادربزرگ!. این انتخاب اول والدین به شمار می رود به خصوص حالا که در شرایط کرونایی مهدکودک ها هم تعطیل هستند و جای دیگری نمی توانند کودک را برای مراقبت بفرستند.
ولی این موضوع موجب بروز مشکلاتی برای کودک و پدربزرگ یا مادربزرگ می شود، برخی کارشناسان و روانشناسان این امر رو آسیب زا می دانند و برخی دیگر آن را هم برای کودک و هم برای پدربزرگ یا مادربزرگ مفید می دانند. اما رعایت چند نکته از سوی والدین و پدربزرگ و مادربزرگ می تواند شرایط ایده آلی را برای مراقبت از فرزندان پدید آورد.

 

 

  دو تربیتی شدن فرزندان  

  زهرا امام روانشناس و مشاور خانواده در این خصوص اظهار کرد: داشتن فرزند برای زنان شاغل علاوه بر استرس‌های کاری که در فعالیت‌هایی که بیرون از منزل دارند برایشان استرس زاست بنابراین معمولا درصورت نگهداری کودک برای ساعاتی توسط مادر بزرگ انجام می‌گیرد.
وی با بیان اینکه محیط و وراثت دو عامل تعیین کننده در تربیت و رشد کودکان هستند، اضافه کرد: اساس تربیت در سال‌های اولیه تولد، توسط مراقبان اولیه که مادر و پدر هستند، شکل می‌گیرد.
امام افزود: اگر فردی دیگر (مادر بزرگ) قرار است این مسئولیت را برای ساعاتی به عهده گیرد باید والدین از لحاظ احساسی و سبک تربیتی که مد نظرشان است، به رفتار‌های فرد مورد نظر اطمینان کامل داشته باشند.
این روانشناس با اشاره به اینکه دو تربیتی شدن کودک از معایب این مسئله است، گفت: وقتی کودک متوجه می‌شود در خانه هماهنگی وجود ندارد و بچه‌ها بوسیله چند نفر بزرگ می‌شود، به این نتیجه میرسد چیزی به اسم درست و غلط نیست؛ به عنوان مثال مادر می‌گوید نمی‌توانی بستنی بخوری پدر می‌گوید بعد از غذا می‌توانی بخوری و مادربزرگ می‌گوید عزیزم بیا الان بخور.
وی افزود: کسانی که به مادر در نگهداری کودک کمک می‌کنند هم بهتر است بدانند بهترین راه تکرار کاری است که مادر با کودک انجام می‌دهد.

 

 

  دخالت در تربیت از دیگر معایب  

امام اظهار داشت: دخالت تربیتی مادربزرگ و پدربزرگ‌ها از دیگر معایب نگهداری کودک توسط آن‌ها است؛ چرا که نحوه تربیت مادربزرگ و پدربزرگ‌ها با والدین کودکان متفاوت است و اصول تربیتی زمان آن‌ها کاملا با اصول تربیتی این دوران متفاوت است و این اختلاف تربیتی منجر به لوس شدن کودک می‌شود و در واقع کودک متوجه نخواهد شد که نحوه درست رفتار کدام است.

این روانشناس اضافه کرد: اگر مجبور به سپردن کودک به والدین خود هستید آن‌ها را با اصول تربیتی خود آشنا کرده و از آن‌ها بخواهند این اصول را به خاطر سلامت نوه خود رعایت کنند حتی اگر به این اصول اعتقادی ندارند.
وی بیان کرد: دو سال اول زندگی بیشترین نیاز کودک به مادر است، اگر امکان گرفتن مرخصی برای مادران شاغل در این دوران وجود دارد این کار حتما صورت بگیرد چرا که این مساله در حفظ آرامش و جلوگیری از اضطراب بسیار با اهمیت است و نشان دهنده وابستگی کودک نیست.

امام با تاکید بر اینکه اضطراب جدایی معمولا از ۶ ماهگی آغاز و تا یک سال و نیمی به اوج خود می‌رسد افزود: بعد از این سنین کمرنگ شده و نهایتا تا ۳ سالگی رفع می‌شود.
این روانشناس خاطرنشان کرد: تشبیه جالبی درباره کودکان وجود داردکه کودک مانند اسفنج است، به این معنا که هرچه پیرامونش باشد را جذب می‌کند پس مراقب چیز‌هایی که می‌بینند و یا می‌شنوند باشید و فراموش نکنید پدر ومادر شدن راحت است، اما پدر و مادر خوب ماندن سخت است.

 

 

  نشانه های دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه  

 

آیا والدینتان هر روز اصرار دارند بچه هایتان را ببینند؟
هر روز تماس می گیرند و از احوال آنها می پرسند؟
روش های تربیتی شما را به وضوح رد می کنند و خلاف آن عمل می کنند؟
اصرار دارند که نزدیک آنها زندگی کنید یا منزل خود را به نزدیکی شما منتقل می کنند؟
هیچ سرگرمی به جز دیدن نوه ها برای خود تدارک نمی بینند؟
انتظار دارند تمام تعطیلات در کنار آنها باشید؟
روش های تربیتی شما را قبول ندارند و جلوی بچه ها آنها را زیر سوال می برند؟
اختلاف تربیتی بین والدین و مادربزرگ/پدربزرگ ها مسئله تعریف نقش و گزینه هاست. این دو ممکن است در تمام مسائل تربیتی با هم توافق نداشته باشند و مادربزرگ/پدربزرگ ها قدرت اختیار والدین برای تصمیم گیری در مورد فرزندان خود را قبول نداشته باشند. نقش کلیدی مادربزرگ/پدربزرگ حمایت از والدین در فرزندپروری و دادن عشق بی قید و شرط به نوه است. اگر دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه از مرزهای تعیین شده عبور کند و آنها نقش خود را قبول نداشته باشند، رابطه خانوادگی به سرعت تیره و تار می شود.

دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه در چه موضوعاتی بیشتر دیده می شود:

نامگذاری فرزندان
مسائل مالی و مقدار پول توجیبی
آموزش اعتقادات مذهبی
هدیه دادن
روش های تنبیه و تشویق
آزادی ها و محدودیت های کودکان
سبک لباس پوشیدن و غذا خوردن
و بسیاری دیگر
دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه ئ راه های رهایی

 

 

تعیین مرز برای دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه:
 

والدین باید در مورد اولویت ها و خطوط قرمز خود شفاف باشند. در مورد چه موضوعی حساسیت زیادی دارید؟ آیا زمان خواب بچه ها برایتان مهم است؟ آیا فرزندتان باید از یک رژیم غذایی خاص تبعیت کند؟ روش های تربیتی خاصی را دنبال می کنید؟ هر یک از مواردی را که برایتان اهمیت زیادی دارد به خوبی برای فرزندتان روشن کنید و آنها را با مهربانی و احترام به والدین خود در میان بگذارید. به روش های تربیتی خود پایبند باشید و آنها را به میدان جنگ قدرتی که کودکان در میان آن گیر کرده اند، تبدیل نکنید.

چرا جلوگیری از دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه اهمیت دارد؟

یکی از نیازهای اساسی دوران کودکی نیاز به محدودیت است. کودک باید محدودیت های معقولی را تجربه کند تا برای زندگی در اجتماع آماده شود. این در حالی است که مادربزرگ و پدربزرگ برای نوه ها منبعی برای رفع محدودیت و تجربه آزادی بی حد و حصر هستند. عدم تجربه محدودیت های مناسب و پناه بردن به دیگران می تواند اثرات منفی زیادی در آینده فرزندتان داشته باشد.

 

 

با دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه چه بکنیم؟

گاهی با وجود تاکید بر مرزهای خاص و صحبت در مورد روش های تربیتی، باز هم شاهد دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه و زیر سوال بردن روش های تربیتی والدین هستیم. از راهکارهای زیر کمک بگیرید:

 

با والدین خود صحبت کنید:

صحبت کردن در مورد دخالت مادربزرگ و پدربزرگ در تربیت نوه هیچ وقت ساده نیست. معمولا آنها در موضع دفاعی قرار می گیرند و با حرف هایی مانند «ما هم چه بزرگ کرده ایم.»، «مگر من دخالتی کرده ام.» «منظورت این است که دیگر بچه هایت را نبینم؟» و حرف هایی از این قبیل شما را از ادامه حرف هایتان منصرف می کنند و شکست می دهند.

برای داشتن یک مکالمه بدون جر و بحث و دلخوری از شباهت های تربیتی شروع کنید و بر راهنمایی های خوب و مفید آنها تاکید کنید. از به کار بردن لفظ «روش های تربیتی قدیمی یا غلط» خودداری کنید. با این کلمه آنها احساس پیری و ناآگاهی می کنند. در عوض، تغییر زمانه و لزوم تغییر روش های تربیتی را برای آنها توضیح دهید. اگر لازم است مقالات و کتاب های جدید را در اختیار آنها قرار دهید.

 

 

اجازه ندهید فرزندتان متوجه اختلاف نظر شما شود:

اگر فرزندتان متوجه شود که شما و مادربزرگ/پدربزرگش در زمینه های مختلف با هم اختلاف نظر دارید، برای رسیدن به خواسته هایش به آنها پناه می برد. این باعث تشدید مشکل شما می شود. حرف زدن در مورد اختلافات تربیتی را به زمانی موکول کنید که فرزندتان حضور ندارد. حتی اگر والدینتان در یک مورد اصول تربیتی شما را نقض کرده اند، صبور باشید و شروع به مخالفت علنی نکنید. حرف زدن در این مورد را به زمان دیگری موکول کنید.

اثرات دوگانگی در تربیت را برای والدین خود توضیح دهید:

محترمانه به والدینتان توضیح دهید که آزادی هی بی حد وحصر و برآورده کردن تمام خواسته های نوه به ضرر اوست. بر خطوط قرمز خود تاکید کنید و استدلال خود را برای تاکید بر این روش تربیتی توضیح دهید.

با همسرتان متحد باشید:

شما به اندازه کافی در روش های تربیتی دوگانه گیر کرده اید. با همسرتان در مورد روش های تربیتی خود تبادل نظر کنید و هر دو یک شیوه را دنبال کنید. از کمک و همیاری همسرتان در صحبت با مادربزرگ/پدربزرگ در مورد روش های تربیتی فرزندتان کمک بگیرید.

در مقابل مادربزرگ/پدربزرگ های بسیار مهربان، مادربزرگ/پدربزرگ هایی هم هستند که بیش از حد مسئول هستند و در نقش والدین سخت گیر عمل می کنند. نوه را به خاطر اشتباهاتش تنبیه می کنند، به او اخم می کنند و او را سرزنش می کنند. در این موارد، سعی کنید اوضاع را کنترل کنید و به آنها بگویید خودتان به فرزندتان در این مورد صحبت می کنید. اگر در مورد مسئله ای حق با والدینتان است، رفتار فرزندتان را اصلاح کنید و سهل انگار نباشید.

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *